نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رفاه اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی ،تهران، ایران

2 دانشیار سیاست گذاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

3 استادیار جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن ،رودهن، ایران

چکیده

پژوهش حاضر، با إتخاذِ زاویۀ دیدِ دیرینه‌شناسیِ سیاست، به کاوش در فضای گفتمانی‌ای پرداخته است که منجر به پدیداریِ ابژۀ سیاست‌های مسکن پس از انقلاب به مثابه تنها ابژۀ ممکن و مطلوب گردیده است، تا از این طریق به درک درستی از قواعدی که بر اجزای پراکندۀ گفتمانِ به پیش برندۀ سیاستگذاری مسکن در ایران پس از انقلاب حاکم است، نائل گردد. بدین منظور از ابزار تحلیل گفتمان فوکویی استفاده شده است. نتایج، نشانگرِ انحرافی است که در صورتبندی ابژۀ سیاست‌های مسکن پس از انقلاب در برنامه‌های توسعه از گفتمانِ رسمی جمهوری اسلامی (مصرح در قانون اساسی) رخ داده است، به گونه‌ای که طیِ جریانِ حکومتمندشدنِ سیاست‌های مسکن؛ سطوحِ ظهور، مراجع حدگذاری، و چارچوب‌های طبقه‌بندی، شکلی خاص، محدود، و حکومت‌پذیر از ابژه، به مثابه انسانی اقتصادی، را دیدنی و رؤیت‌پذیرکردند که منجر به این شد که مسکن از حقی همگانی به امتیازی ویژه بدل شده و از دسترس همگان خارج گردد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Discursive transformation of the housing policies objects in post-revolutionary Iran

نویسندگان [English]

  • Masoomeh Shafiee 1
  • Ali Akbar Tajmazinani 2
  • Behrang Sedighi 3

1 PhD Candidate of Social Welfare, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran

2 Associate Professor of Social Policy, Allameh Taabataba'i University, Tehran, Iran

3 Assistant Professor of Sociology, Islamic Azad University Rudehen Branch, Rudehen, Iran

چکیده [English]

The present study, taking the perspective of policy archeology, investigates the discourse space that has led to the emergence of the housing policy object after the revolution as the only possible and desirable object, in order to understand correctly the rules that govern the scattered components of the housing policy-making discourse in post-revolutionary Iran. In this regard, Foucauldian discourse analysis was used. The results show the deviation occurred in the formation of the housing policy-making object after the post-revolution Iran in the development programs from the official discourse of the Islamic Republic (authorized in the constitution), so that during the process of govermentalization of housing policies, surfaces of emergence, authorities of delimitation, and grid of specifications made the particular, limited, and governable form of the object, as an homo oeconomicus visible, leading to housing to be transformed to a special privilege from a public right to and be out of reach of everyone.

کلیدواژه‌ها [English]

  • housing
  • policy archeology
  • discourse analysis
  • object formation
  • housing governmentalization