نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 دانشکده علوم ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبائی
2 استادیار، گروه روزنامهنگاری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد
چکیده
این مقاله به تحلیل بازیگران شهری در رسانههای اجتماعی و نقش این رسانهها در برساخت مفهوم شهر و تولید فضای شهری میپردازد. در این پژوهش، تحلیل تهران به عنوان یک کلانشهر پیچیده، با استفاده از «نظریهی فضا» هانری لوفور صورت گرفته است. به این منظور پس از تجزیه و تحلیل کمی و کیفی محتوای پستهای رسانههای اجتماعی (توییتر و اینستاگرام) مرتبط با شهر تهران، با استفاده از نرمافزار مکتور تحلیلی آیندهنگارانه درباره روابط بازیگران این میدان صورت گرفت. 10 گروه بازیگران شهری و چهار موضوع از اهداف و مناقشات شهری شناسایی شدند و در دو ماتریس بازیگر-بازیگر و بازیگر-هدف، روابط آنها مشخص شد. بر اساس یافتهها گروههای «شهروند و غیرسرشناس»، «رسانه جریان اصلی»، «حقیقی مدیریت شهری»، «فعال اجتماعی و سیاسی» و «حقوقی مدیریت شهری» بازیگران تقویتکننده و مسلط با بیشترین اثرگذاری در میان گروهها هستند. همچنین سه بازیگر اصلی حوزهی مدیریت شهری یعنی حسابهای «حقوقی مدیریت شهری»، «حقیقی مدیریت شهری» و «رسانهی مدیریت شهری» بیشترین همگرایی را با هم دارند و باتوجه به فاصلهی کم «شورایاران و نهادهای شهروندی» با گروههای مذکور، این گروه میتواند در آینده به عنوان یک متحد برای مجموعهی مدیریت شهری به حساب بیاید. در مقابل «فعالان اجتماعی و سیاسی» بیشترین واگرایی را در میان دیگر بازیگران دارند.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Analyzing the conflicts of urban actors in social media: Social media foresight using MACTOR method
نویسندگان [English]
- sobhan yahyaei 1
- Moahmmad Mahdi Mowlaei 2
- Reyhaneh Keshtkaran 3
1 Faculty of Communication Sciences, ATU
2 Assistant Professor, Journalism Dept., Faculty of Communication Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran
3 MA student
چکیده [English]
This article deals with the analysis of urban actors in social media and the role of these media in constructing the concept of the city and producing urban space. In this research, the analysis of Tehran as a complex metropolis has been done using Henri Lefebvre's "theory of space". For this purpose, after quantitative and qualitative analysis of the content of social media posts (Twitter and Instagram) related to the city of Tehran, using Mactor software, a prospective analysis was made about the relationships of the actors in this field. 10 groups of urban actors and four topics of urban goals and conflicts were identified and their relationships were determined in two matrixes of actor-actor and actor-goal. According to the findings, the group "Citizen and Non-Famous", "Mainstream Media", "Real Urban Management", "Social and Political Activist" and "Legal Urban Management" are the reinforcing and dominant actors with the most influence among the groups. Also, the three main players in the field of urban management, i.e. the accounts of "legal urban management", "actual urban management" and "urban management media" have the most convergence and considering the small distance between "councilors and citizen institutions" and the aforementioned groups, this group can be considered as an ally for the urban management complex. On the other hand, "social and political activists" have the most divergence among other actors.
کلیدواژهها [English]
- Foresight
- Stakeholder Analysis
- Social Media
- Tehran
- Urban Actors
- برغمد، هادی و زمان، سیمین. (۱۴۰۳). «تأثیرات اجتماعی احداث مجموعههای فرهنگی و هنری (نمونه موردی: تئاتر شهر کرج)».فصلنامه برنامهریزی توسعه شهری و منطقهای. ۹ (۲۹). ۱۱۳-۱۴۴.
- تاجیک، فاطمه؛ رحمانزاده، سیدعلی؛ عقیلی، سیدوحید و نعمتی انارکی، داود. (1400). «تحلیل نقش شبکههای اجتماعی در مدیریت بحران سیل»، فصلنامه علمی رسانه، 32 (3)، 80ـ55.
- حاتمینژاد، حجت. (۱۳۹۹). «واکاوی مفهوم فلسفی فضا و فضامندی شهرها از منظر لوفور». نشریه علمی تخصصی شباک، ۶ (۲). ۶۷-۸۸.
- حاتمینژاد، حسین؛ پوراحمد، احمد؛ زیاری، کرامت الله؛ بهبودی مقدم، حسین. (۱۳۹۸). «پویش فضایی شهر اسلامی بر اساس نظریه پیچیدگی؛ مطالعه موردی بخش مرکزی شهر تهران». فصلنامه مطالعات شهر ایرانی اسلامی. ۹ (۳۷). ۴۱-۵۲.
- حسینپور؛ مهدی، کلانتری؛ محسن؛ پیری، عیسی. (۱۴۰۱). «شناسایی و تحلیل بازیگران اصلی و تأثیرگذار در حکمروایی خوب شهری (مطالعه موردی: ارومیه». نشریه علمی مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی. ۳ (۱). ۲۷-۴۳.
- حسینرضوی، سروناز؛ داوودپور، زهره؛ طبیبیان، منوچهر؛ معینیفر، مریم. (۱۴۰۰). «نووارگی اجتماعی در تعامل دو سویه شهروندی و فضای هیبریدی شهرهای قرن بیستویکم». فصلنامه برنامهریزی توسعه شهری و منطقهای، ۴ (۹). ۳۷-۵۸.
- سپهوند، فاطمه؛ نادری مهدیی، کریم؛ غلامرضایی، سعید؛ بیژنی، مسعود. (۱۴۰۱). «تحلیل بازیگران مؤثر در مدیریت پایدار منابع آب زیرزمینی در حوضه آبریز کرخه علیا». نشریه علوم ترویج و آموزش کشاورزی ایران، ۱۸ (۱)، ۱۸۱-۱۹۶.
- شامانی، اسمعیل؛ واحدی، مهدی؛ نوروزی، داریوش. (۱۳۹۵). «رابطه استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی با هویت جوانان شهر تهران». فصلنامه فرهنگ مشاوره و رواندرمانی ۷ (۲۸)، ۱۶۳-۱۸۲.
- صلواتیان، سیاوش؛ مهربان، فاطمه. (۱۳۹۵). «کارکرد رسانههای اجتماعی در مدیریت بحران زلزله احتمالی شهر تهران». فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، ۶ (۱)، ۱۱-۲۲.
- فرجی، امین؛ آدینهوند، علیاصغر؛ علیان، مهدی. (۱۳۹۷). «ارزیابی عملکرد شهرداریهای مناطق هشتگانه شهر اهواز در چارچوب الگوی حکمرانی خوب شهری». فصلنامه برنامهریزی توسعه شهری و منطقهای، ۳ (۵)، ۱۱۵-۱۴۲.
- کلدی، ع. (۱۳۸۶). «بررسی نگرش شهروندان به مشارکت در مدیریت شهری». نشریه شهرداریها، ۴۲. ۱۲۴-۱۰۷.
- کیفر، استفان.، کانیشکا، گونواردنا.، ریچارد، میلگرام.، کریستین، اشمید. (۱۳۹۴). فضا؛ تفاوت زندگی روزمره خوانش هنری لوفبور. ترجمه: افشین خاکباز، محمد فاضلی. تهران: انتشارات تیسا.
- کرمانی، حسین. (۱۳۹۸). «برساخت اجتماعی واقعیت در توییتر فارسی؛ قالببندی شبکهای ارزشهای سیاسی توسط همگانهای شبکهای در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶». پژوهشنامهی علوم سیاسی، ۱۴ (۴)، ۱۳۱-۱۶۱.
- لوفور، هانری. (۱۳۹۱). تولید فضا. ترجمه: محمود عبدالله زاده. تهران: انتشارات مرکز مطالعات و برنامهریزی شهری تهران.
- مقصودی، سپیده؛ صبوری خسروشاهی، حبیب؛ هاشمزی، نوروز. (۱۳۹۹). «تبیین تاثیرات فضای مجازی بر هویت اجتماعی جوانان در شهر تهران». فصلنامه علمی مطالعات راهبردی ورزش و جوانان، ۱۹ (۴۸)، ۳۲۳-۳۴۱.
- مولایی، محمد مهدی و طالبیان، حامد (1398). آیندهنگاری راهبردی ایران. تهران: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
- مولایی، محمدمهدی؛ یحیائی، سبحان؛ حاجیزادگان، مژگان؛ احسانبخش، محمدحامد. (۱۴۰۱). «مدلسازی کیفی سازوکار تعاملات شهری در رسانههای اجتماعی: موردمطالعه محتواهای منتشرشده در توییتر و اینستاگرام». فصلنامه برنامهریزی توسعه شهری و منطقهای، ۷ (۲۳)، ۴۹-۸۵.
)