نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
دانشگاه هنر ایران
چکیده
با تقویت نگرش مشارکت در دوران جدید و خلق نظریههایی همچون: برنامهریزی و شهرسازی مشارکتی توسط اندیشمندانی همچون پتسی هیلی، جین هیلیر، آرنشتاین، هانتینگتون و ...، موضوع حضور مردم در عرصه برنامهریزی و تهیه طرحهای مردم محور بیشازپیش مورد وفاق قرار گرفت.
از آنجایی نظریههای بیانشده در خصوص مشارکت در دوره معاصر بیشتر برگرفته از جوامع غربی و با ویژگیهای فرهنگی خاص آنها بوده، محققین در این پژوهش به دنبال تبیین الگویی بهمنظور مشارکتپذیری شهروندان در نظام شهرسازی ایران با نگاهی به نظریههای معاصر میباشند. روش تحقیق در این نوشتار، از نوع ترکیبی بوده و از ابزارهایی همچون مطالعات اسنادی و کتابخانهای، مشاهده میدانی، انجام مصاحبه با 18 نفر از خبرگان امر و همچنین اخذ 405 پرسشنامه از شهروندان استفادهشده است. نهایتاً با بررسی، تدقیق و تحلیل پرسشنامهها و مصاحبههای انجامشده مشخص شد که یکی از مهمترین مؤلفهها در مشارکتپذیر شدن مردم، تفویض قدرت به آنها در تصمیمسازی و تصمیمگیری (نظر 100% مصاحبهشوندگان و 97% پرسششوندگان) و تقویت نقش خودجوش آنها در امور مربوط به اداره شهر (نظر 88% مصاحبهشوندگان و 92% پرسششوندگان) میباشد که در این مسیر همراهی مدیران و ارائه مشوقها میتواند مؤثر باشد. در بخش پایانی نیز الگوی مشارکتپذیری مردم بر مبنای نظام شهرسازی ایران ارائهشده که در آن ارکان مشارکت به دو بخش تصمیمساز و تصمیمگیر و توابع آنها تقسیم و عناصر تقویت و تضعیفکننده آنها نیز ارائهشده است. نهایتاً با پاسخ به سؤالات و بررسی اهداف پژوهش، پیشنهادهای کاربردی و پژوهشی بهمنظور ادامه سیر این مسیر ارائهشده است.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Us and Them: Uncovering Conflicts Between the Perceptions of the Homeless and Urban Managers in Tehran
نویسندگان [English]
- hossein khodaeian
- Naser Barakpor
Art University of Iran
چکیده [English]
This research aims to examine the perceptual gap between urban managers and homeless individuals in their encounter with the phenomenon of homelessness in Tehran. The study was conducted using a qualitative approach and narrative inquiry methodology. Data were collected through in-depth interviews with urban managers and homeless individuals, field observations, and documentary sources, and analyzed employing thematic analysis. The findings reveal the existence of a fundamental gap in the understanding and conceptualization of the issue; such that urban managers predominantly perceive homelessness as a security concern linked to urban order, emphasizing control, management, and cleansing strategies for the urban environment. In contrast, homeless individuals regard this condition as a consequence of structural exclusion, systematic poverty, and the violation of their citizenship rights. They demand recognition of their human dignity and civic status, beyond merely receiving supportive services. This perceptual divergence explains the ineffectiveness of purely security-oriented policies and the perpetuation of the homelessness cycle. Accordingly, the research concludes that exiting the current situation necessitates a paradigmatic shift from coercive and regulatory approaches to human-centered, empowering policies grounded in social justice—an approach that begins by listening to the voices of the marginalized and redefining the issue based on their lived experiences.
کلیدواژهها [English]
- Homelessness
- Urban managers
- Narrative
- The marginalized
- Urban justice
)