فصلنامه برنامه ریزی توسعه شهری و منطقه ای

چکیده  
فضاهای شهری دستخوش تغییرات شده و به­ لحاظ کالبدی و عملکردی دچار فرسودگی می‎شوند. در این راستا به ­منظور ارتقای کیفیت فضاهای شهری رویکردهای متعددی ارایه­­ شده، که برآیند سیر تکاملی آن‎ها بازآفرینی بوده­است. بازآفرینی شهری دربرگیرنده‎ی برنامه‎ هایی با اهداف کالبدی، اقتصادی، اجتماعی، زیست‎ محیطی می­باشد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی آن دسته از عوامل موثر بر کیفیت فضاهای همگانی که با موفقیت بازآفرینی شهری در ارتباط است، انجام می‎شود؛ لذا کوشش دارد ضمن دستیابی به مدلی مفهومی، مهم‎ترین ابعاد تاثیرگذار بر ارتقای بازآفرینی شهری ارایه دهد. ازنظر روش، از نوع تحقیقات توصیفی – تحلیلی می‎باشد. با استفاده از تکنیک مدل‎یابی معادلات ساختاری (SEM) و با کمک نرم‎افزار AMOS به شناسایی عوامل موثر بر بازآفرینی فضاهای همگانی و میزان تاثیرگذاری آن‎ها پرداخته شده است. مطابق با نتایج تحلیل در میان مولفه‎ های بعد کالبدی، زیبایی (بارعاملی 983/0)، در مولفه‎های بعد اقتصادی، عدالت (با بارعاملی 964/0)، در مولفه‎ های بعد اجتماعی – فرهنگی، معنا و هویت (بارعاملی 00/1)، در نهایت از مولفه‎ های بعد زیست‎ محیطی، معنا و پاکیزگی (با بارعاملی 671/0) بیشترین تاثیر را دارند. با حذف مولفه‎ی آسایش سایر مقادیر آمارهای مستخرج از مدل نظری پژوهش نیزحاکی از انطباق خوب مدل است. مولفه‎ های انتخاب شده برای سنجش بازآفرینی فضای همگانی بوستان ولایت تهران از اعتبار لازم برخوردار بوده ­است.