بازتعریف شاخص‌های مکانی ارتقاء‌دهنده‌ی پایداری اجتماعی با رویکرد راهبرد بازآفرینی شهری در بافت تاریخی شهر سنندج

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیای انسانی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد شهرسازی دانشگاه یزد

3 کارشناسی مهندسی شهرسازی، دانشگاه پیام نور بوشهر، بوشهر، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تبریز

5 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

10.22054/urdp.2021.53302.1223

چکیده

وسعت بافت‌های تاریخی و فرسوده در ایران و کم‌توجهی به لایه‌های اجتماعی در تشخیص اینگونه بافت‌ها، لزوم پرداختن  به حوزه‌های اجتماعی و مکان را روشن می‌سازد. رویکرد اخیر، «بازآفرینی شهری» است که دید جامعی به بافت‌های تاریخی و حفاظت آن دارد. هدف این پژوهش بازتعریف شاخص‌های مکانی ارتقاء‌دهنده‌ی پایداری اجتماعی با رویکرد بازآفرینی شهری در بافت تاریخی شهر سنندج می‌باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی - تحلیلی و نوع آن کاربردی می‌باشد. نمونه‌گیری به صورت تصادفی بوده و با فرمول کوکران ، 400 نفر برای پرسشگری انتخاب شدند. داده‌های بدست آمده از طریق نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج  نشان داد که شاخص‌های تنوع فعالیتی، تراکم و فشردگی، طراحی منظر محله به ترتیب با ارزش عددی «0.854، 0.748، 0.871» بیشترین تاثیر را بر ابعاد فعالیت‌پذیری، انسجام فضایی کالبدی و عدالت‌مندی دارند. همچنین شاخص‌های مربوط به «هویت‌مندی»  با میانگین عددی 0.730و شاخص‌های مربوط به «عدالت‌مندی» با میانگین عددی 0.691 بیشترین تاثیر را بر پایداری اجتماعی بافت ناکارآمد مرکزی شهر سنندج دارند.




 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Defining the spatial indicators of promoting social sustainability with an urban regeneration strategy approach (studied: Sanandaj historical context)

نویسندگان [English]

  • Jila Sajadi 1
  • Roonak Ardalani 2
  • Rezvan Mandegar 3
  • Ainollah Jamali 4
  • Kamal Rassouli 5
1 Associate Professor of Geography, Shahid Beheshti University,Tehran, Iran
2 MA of Urban Planning, Yazd University
3 BA of Urban Planning, Payame Noor University, Booshehr, Iran
4 MA Student of Urban Planning, Islamic Azad University, Tabriz Branch
5 MA of Geography and Urban Planning, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
چکیده [English]

The extent of historical and worn-out contexts in Iran and the lack of attention to social strata in identifying such contexts, clarifies the need to pay more attention to social areas and places. One of the recent approaches in the field of restoration of historical textures is the "urban regeneration" approach, which has a comprehensive view of historical textures and its protection. The purpose of this study is to redefine the spatial indicators that promote social sustainability with an urban regeneration approach in the historical context of Sanandaj. The research method is descriptive-analytical and its type is applied. The data collection method was a survey method with a questionnaire. Sampling was random and using Cochran's formula, 400 people were selected for questioning. The data were then analyzed using SPSS and AMOS software including factor analysis, path analysis and structural equation tests. The results of factor analysis showed that the indicators of activity diversity, density and compactness, neighborhood landscape design, privacy and preservation of indigenous and local characteristics with numerical values of "0.854, 0.748, 0.871, 0.843 and 0.761" respectively have the greatest impact on the dimensions of activity, They have spatial-physical cohesion, justice, security and identity. Also, according to the results of AMOS, the indicators related to "identity" with numerical values of 0.687, 0.787, 0.751 and 0.698, respectively, and the indicators related to "justice" with numerical values of 0.801, 0.746, 0.543 and 0.677, respectively, have the greatest impact on They have social stability in the dysfunctional central fabric of Sanandaj.

کلیدواژه‌ها [English]

  • spatial indicators
  • social sustainability
  • sustainable urban regeneration
  • historical context of Sanandaj city